♥ Dert, insanı yokluğa götüren rahvan attır.

  ♥ Leş, bize göre rezildir ama, domuza, köpeğe şekerdir, helvadır.

  ♥ Kuzgun, bağda kuzgunca bağırır. Ama bülbül, kuzgun bağırıyor diye güzelim sesini keser mi hiç?

  ♥ Pisler, pisliklerini yapar ama sular da temizlemeye çalışır.

  ♥ Dikenden gül bitiren, kışı da bahar haline döndürür. Selviyi hür bir halde yücelten, kederi de sevinç haline sokabilir.

  ♥ Nasıl olur da deniz, köpeğin agzından pislenir, nasıl olur da güneş üflemekle söner?

  ♥ Akıl padişahı kafesi kırdı mı, kuşların her biri bir yöne uçar.

  ♥ Tövbe bineği, şaşılacak bir binektir. Bir solukta aşağılık dünyadan göğe sıçrayiverir.

  ♥ Eşeğe, katır boncuğuyla inci birdir. Zaten o eşek, inciyle denizin varlığından da şüphe eder.

  ♥ Birisi güzel bir söz söylüyorsa bu, dinleyenin dinlemesinden, anlamaesından ileri gelir.

  ♥ Oruç tutmak güçtür, çetindir ama Allah'ın kulu kendisinden uzaklaştırmasından, bir derde uğratmasından daha iyidir.

  ♥ Kabuğu kırılan sedef üzüntü vermesin sana, içinde inci vardır.

  ♥ Bilgi, sınırı olmayan bir denizdir. Bilgi dileyense denizlere dalan bir dalgıçtır.

  ♥ Bulutlar ağlamasa yeşillikler nasıl güler?

  ♥ Meyve ekşi bile olsa, olmadıkça ona ham derler.

  ♥ Her dil, gönlün perdesidir. Perde kımıldadı mı, sırlara ulaşılır.

  ♥ Bülbüllerin güzel sesleri beğenilir de bu yüzden kafes çeker onları. Ama kuzgunla baykuşu kim kor kafese?

  ♥ Birinin başına toprak saçsan başı yarılmaz. Suyu başına döksen, başı kırılmaz. Toprakla, suyla baş yarmak istiyorsan, toprağı suya karıştırıp kerpiç yapman gerek.